Connect with us

13# Δράση για το κλίμα

Η πανδημία του Covid-19 και του …πλαστικού

Προστατευτικός εξοπλισμός όπως γάντια και μάσκες, σακούλες, νάιλον ενδύματα και καλύμματα μιας χρήσης παράγονται σε τεράστιους όγκους κάθε μέρα, σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου και απορρίπτονται την ίδια μέρα, συχνά ανεξέλεγκτα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν ο Covid-19 μας απομακρύνει από τους στόχους της κυκλικής οικονομίας.

Της Σοφίας Εμμανουήλ (semmanouil@gmail.com)

Η αύξηση της παραγωγής πλαστικών για τις ανάγκες των εθνικών συστημάτων υγείας, στη μάχη κατά του Covid-19 αλλά και τα μέτρα προστασίας που έχουν θεσπίσει οι κυβερνήσεις επιβάλλοντας υποχρεωτικά ή προαιρετικά τη χρήση προστατευτικών από τους πολίτες είναι όλα αναγκαία. Αλλά εγείρουν προκλήσεις. Από τη μία μεριά έχουμε τον κίνδυνο της μόλυνσης από γάντια και μάσκες που απορρίπτονται με ανευθυνότητα σε δρόμους, πάρκα και πεζοδρόμια και από την άλλη έχουμε την αύξηση της ρύπανσης από πλαστικό, ένα θέμα για το οποίο έχουν δρομολογηθεί μέτρα. Μάλιστα η χώρα μας, σε συνέχεια της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2019/904, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή τον Ιούλιο του 2019, έχει θέσει στόχο το 2021 να καταργήσει επτά κατηγορίες πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης: καλαμάκια, αναδευτήρες, μαχαιροπίρουνα, πιάτα, οξοβιοδιασπώμενα πλαστικά, δοχεία φαγητού και ποτών από διογκωμένη πολυστερίνη (EPS) και πλαστικά στηρίγματα, που προσαρτώνται και στηρίζουν μπαλόνια. 

Η πανδημία αλλάζει κατά κάποιον τρόπο τα δεδομένα. Για παράδειγμα, καθώς τα γάντια και τα προστατευτικά απορρίπτονται οπουδήποτε, η βροχή τα παρασύρει και πιθανά ύποπτα στοιχεία οδεύουν στο αποχετευτικό δίκτυο. Υπό αυτό το πρίσμα αναπτύσσονται ανησυχίες για υποβάθμιση του υδροφόρου ορίζοντα και των θαλασσών ενώ γίνεται επίκαιρη η συζήτηση για το κατά πόσο η συγκυρία ευνοεί την ικανοποίηση των στόχων για μείωση της χρήσης πλαστικού και περιορισμό της ρύπανσης στους ωκεανούς, όπου καταλήγουν μεγάλες ποσότητες πλαστικού.

Σημειώνεται ότι κάθε μέρα περίπου 8 εκατομμύρια τεμάχια πλαστικά ρυπαίνουν τους ωκεανούς μας. Υπάρχουν περίπου 5,25 τρισεκατομμύρια μακρο και μικροπλαστικά που επιπλέουν στον ανοιχτό ωκεανό και ζυγίζουν έως 269.000 τόνους. Ο όγκος αυτός θα αυξάνεται όσο αυξάνονται τα απορρίμματα μασκών και γαντιών κι αν η πλαστική σακούλα ήταν απειλή για θαλάσσιες χελώνες και δελφίνια μέχρι πριν λίγους μήνες τώρα τα γάντια και οι μάσκες, ως δελεαστικές μέδουσες στα μάτια θαλάσσιων ζώων, έρχονται να προσθέσουν κινδύνους. Δεν θα πρέπει επίσης να παραβλέπεται η μελέτη για πιθανούς κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία από τα μικροπλαστικά.

Εν μέσω πανδημίας τα χρησιμοποιημένα πλαστικά προστατευτικά που παράγονται σε νοσοκομεία προωθούνται σε ειδική διαχείριση ωστόσο αυτά που παράγονται από το ευρύ κοινό γίνονται σκουπίδια που συσσωρεύονται για μέρες, ίσως και πάνω από εβδομάδα, σε ορισμένα πάρκα, πλατείες και δημόσιους χώρους, όπου αυξήθηκε λόγω περιοριστικών μέτρων η επισκεψιμότητα.  

Αν και η εντατικοποίηση των καθαρισμών και απολυμάνσεων δημόσιων χώρων βοηθά στην αντιμετώπιση του προβλήματος είναι ζητούμενο αν μπορούν να το εξαλείψουν λόγω της μεγάλης κλίμακας αυτών των ύποπτων απορριμμάτων αλλά και της έλλειψης κουλτούρας υπεύθυνης συμπεριφοράς σε μερίδα του πληθυσμού.  

Ο Γενικός Διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace Νίκος Χαραλαμπίδης, μιλώντας στο csrindex μας υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα υγρά μαντηλάκια προσωπικής υγιεινής δεν είναι βιοδιασπώμενα επισημαίνοντας το μέγεθος του προβλήματος. Εν προκειμένω και οι συστάσεις κυβερνητικών στελεχών για χρήση πλαστικών μπουκαλιών εγείρει ερωτηματικά σε μερίδα ευαισθητοποιημένων πολιτών σε θέματα ανακύκλωσης και πράσινης οικονομίας. Υπάρχει πολύ μεγάλη αύξηση, όχι τόσο σε όγκο αλλά σε αριθμό προστατευτικών υλικών τα οποία οδηγούνται στις χωματερές. Κι αυτό δεν είναι απλό, αν σκεφτεί κανείς ότι η χρήση μάσκας και γαντιών θα συνεχίζεται…”, σημειώνει ο κ. Χαραλαμπίδης επισημαίνοντας τον κίνδυνο να εξανεμιστεί μέρος της προσπάθειας για την υπεύθυνη κατανάλωση και τη χρήση πλαστικών που είχε αρχίσει να φέρνει αποτέλεσμα στην περίοδο πριν την πανδημία. Η λογική του παίρνω, χρησιμοποιώ και πετάω μας πάει πίσω τονίζει επισημαίνοντας την ανάγκη να βρεθούν λύσεις. 

Δεδομένου ότι οι κανόνες που επιβάλλονται υπακούουν στις υποδείξεις των επιστημόνων θα περίμενε κανείς ότι πιθανές συστάσεις για χρήση βιοδιασπώμενων υλικών στην παραγωγή των προϊόντων που απαιτούνται για την προφύλαξη από τον ιό στο ευρύ κοινό θα έδιναν κάποιες λύσεις στο πρόβλημα, πριν αυτό λάβει μεγάλες διαστάσεις. 

Σύμφωνα με τον κ. Χαραλαμπίδη απαιτείται συντονισμός και συνδυαστικοί δρόμοι για να πάμε στο επόμενο βήμα, καθώς μπορεί να έχουν κερδηθεί συνθήματα αλλά η αλόγιστη χρήση πλαστικού μιας χρήσης δεν έχει γίνει κουλτούρα. Επομένως κι εδώ απαιτούνται σαφείς οδηγίες από την πολιτεία. 

Εν κατακλείδι, ο κ. Χαραλαμπίδης επισημαίνει ότι η πανδημία ανέδειξε τρία σημαντικά σημεία: το ρόλο της επιστήμης, τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας αλλά και το ρόλο της βιοποικιλότητας στην υγεία και στην κλιματική κρίση.

Σκοπός αυτής της ιστοσελίδας είναι να αναδείξει τις δράσεις των εταιρειών που έχουν επενδύσει στην Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη. Να παρουσιάζει τις δράσεις τους, τις απόψεις τους αλλά και τις κυβερνητικές και Ευρωπαϊκές οδηγίες που κατά καιρούς προστίθενται. Η βιώσιμη ανάπτυξη τόσο της κοινωνίας όσο και του ιδιωτικού επιχειρείν είναι υπόθεση όλων μας. Από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα μέχρι τις διοικήσεις των επιχειρήσεων και από τα αρμόδια υπουργεία μέχρι τα διοικητικά συμβούλια των τοπικών κοινοτήτων.

Περισσότερα
Διαφημίσεις
Σχολιάστε

Σχολιάστε το άρθρο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

11# Βιώσιμες πόλεις & Κοινότητες

Αpivita: Ημέρα Περιβάλλοντος με νέο Βοτανόκηπο στην Αθήνα

Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος εορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουνίου και αποτελεί την κύρια εκδήλωση του ΟΗΕ από το 1972 έως και σήμερα για την ενημέρωση της κοινωνίας σχετικά με περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα.

Η APIVITA μέσω της προσπάθειάς της για μείωση του ενεργειακού της αποτυπώματος και προάγοντας την υπεύθυνη περιβαλλοντική συνείδηση σε όλο το φάσμα της επιχειρηματικής της δραστηριότητας συνεισφέρει στην επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του Ο.Η.Ε.. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το 2019, το σύνολο της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώθηκε στις εγκαταστάσεις της εταιρείας προήλθε από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σύμφωνα με Πράσινο Πιστοποιητικό που έλαβε η εταιρεία από τον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας.

O Βοτανικός Κήπος της APIVITA στον περιβάλλοντα χώρο του εργοστασίου στο Μαρκόπουλο, φιλοξένησε το 2019 πάνω από 3000 μαθητές και φοιτητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Αξίζει να σημειωθεί πως ο κήπος -ο οποίος αριθμεί πάνω από 150 διαφορετικά είδη φυτών- ποτίζεται με νερό το οποίο συλλέγεται από τη βροχή!

Η ομάδα της APIVITA φέτος ανακοινώνει την ολοκλήρωση ενός νέου Βοτανικού κήπου στις εγκαταστάσεις της ActionAid στην Αθήνα. Η ActionAid από την ίδρυσή της το 1972 έως και σήμερα, δουλεύει για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια και αδικία και είναι μια ανεξάρτητη, διεθνής οργάνωση που δραστηριοποιείται σε 46 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Ο νέος βοτανικός κήπος κατασκευάστηκε στην ταράτσα του Επίκεντρου στον Κολωνό και θα εξυπηρετήσει τις ανάγκες των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που προσφέρονται δωρεάν σε ενήλικες, παιδιά καθώς και τις οικογένειές τους. Το Επίκεντρο είναι ένα κέντρο στήριξης για τους συνανθρώπους μας που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και κοινωνικό αποκλεισμό.

Τέλος, στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, εθελοντές εργαζόμενοι της APIVITA στο εργοστάσιο και κτίριο γραφείων της εταιρείας, προχώρησαν σε καθαρισμό του περιβάλλοντος χώρου στο Βιομηχανικό Πάρκο Μαρκοπούλου στέλνοντας το δικό τους μήνυμα για την προστασία της βιοποικιλότητας.

Περισσότερα

13# Δράση για το κλίμα

Bruce Willis: Ας σώσουμε τον κόσμο ξανά!

Tα τελευταία χρόνια, πολλοί celebrities σε όλο τον κόσμο έχουν εκφράσει την ευαισθητοποίησή τους και τις ανησυχίες τους σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα του πλανήτη μας και είναι πολλοί αυτοί που έχουν αλλάξει ριζικά τις καθημερινές τους συνήθειες, αποφεύγοντας την χρήση πλαστικών και δίνοντας μεγάλη προσοχή στην κατανάλωση του νερού.

Μοιράζονται επίσης τις εμπειρίες τους στα social media με στόχο να ενθαρρύνουν τους followers τους να κάνουν το ίδιο. Είναι ευρέως γνωστό εδώ και πολύ καιρό ότι ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο είναι αφοσιωμένος στην προστασία του περιβάλλοντος. Ο ίδιος έχει ιδρύσει έναν οργανισμό ο οποίος μάχεται για την προστασία του περιβάλλοντος, έχει γυρίσει ταινία με αντίστοιχο θέμα και συχνά εκφράζεται δημόσια για το σοβαρό πρόβλημα της κακής αποικοδόμησης του πλαστικού.

Ένας άλλος ηθοποιός του Χόλυγουντ, ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, που είναι γνωστός από τις ταινίες Terminator και από την πολιτική του καριέρα, έχει λάβει μέρος σε καμπάνια ευαισθητοποίησης για την τεράστια απειλή που αποτελούν τα πλαστικά απορρίμματα για το περιβάλλον. Πιστεύει λοιπόν, ότι τα πλαστικά απορρίμματα είναι μια από τις μεγαλύτερες απειλές παγκοσμίως και οφείλουμε να εκπαιδεύσουμε τον κόσμο να μάθει να ζει χωρίς αυτά.

Στις αρχές του τρέχοντος έτους, η Έμμα Γουάτσον έκανε μια δημοσίευση στον λογαριασμό της στα social media σχετικά με το ρόλο που παίζει η βιομηχανία της μόδας στην μόλυνση του περιβάλλοντος.

Επίσης, ένας από τους πιο αφοσιωμένους ακτιβιστές  για το περιβάλλον είναι ο Bruce Willis. Στην γνωστή ταινία Αρμαγεδδών, ο ήρωας που υποδύεται σώζει τον πλανήτη με μια πράξη αυτοθυσίας. Και στην προσωπική του ζωή όμως είναι πολύ ευαισθητοποιημένος και πιστεύει ότι πρέπει να μεριμνήσουμε όλοι ώστε οι νεότερες γενιές να ζήσουν σε έναν βιώσιμο πλανήτη. Στην περίπτωση αυτή, η απειλή δεν είναι ένας αστεροειδής από το διάστημα, αλλά τα πλαστικά απόβλητα που παράγονται από εμάς τους ανθρώπους στη Γη.

Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων του πρόσφατου διαφημιστικού της HELL ENERGY που πρωταγωνίστησε, ο σταρ του Χόλυγουντ απαγόρευσε την χρήση μπουκαλιών PET.  Ο Bruce πιστεύει ότι η ελαχιστοποίηση της χρήσης μπουκαλιών PET βοηθά σημαντικά στη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος και υποστηρίζει ότι μερικές μικρές αλλά σημαντικές αλλαγές στη καθημερινή μας ζωή θα μπορούσαν να σταματήσουν τη τεράστια ζημιά που προκαλούν αυτά τα υλικά. Θέλει λοιπόν να τονίσει τους περιβαλλοντικούς κινδύνους που κρύβουν τα μπουκάλια PET εξαιτίας της αναποτελεσματικής ανακύκλωσής τους.

Πολλοί Έλληνες celebrities, επίσης υποστηρίζουν δημόσια τη διατήρηση ενός βιώσιμου περιβάλλοντος. Εκτός από γνωστούς ανθρώπους της τηλεόρασης, υπάρχουν πολλοί νέοι μπλόγκερς που δημιουργούν εκστρατείες για να σώσουν τον πλανήτη μας.

Περισσότερα

12# Υπεύθυνη Κατανάλωση & Παραγωγή

ΠΛΑΣΤΙΚΑ: Γιατί δεν προωθείται ευρωπαϊκή συμφωνία “αλά λιγνίτη”

Η τρέχουσα συγκυρία αναδεικνύει τα προϊόντα μιας χρήσης πολύ χρήσιμα για την προστασία απέναντι στον Covid-19 αλλά καθώς την ίδια ώρα ωριμάζει η συζήτηση για την κατάργηση ορισμένων πλαστικών μίας χρήσης ανδύονται ερωτήματα σχετικά με το ποια υλικά θα αντικαταστήσουν αυτά που αποσσύρονται, ποια προϊόντα θα είναι διαθέσιμα στο μέλλον για να καλύψουν αυστηρά πρωτόκολλα υγιεινής, με ποιες πιστοποιήσεις – αφού ακόμη κι ένα χάρτινο προϊόν εάν έχει επίστρωση πολυμερούς 1% θεωρείται πλαστικό μιας χρήσης και εν τέλει ποιες θα είναι οι συστάσεις στο ευρύ κοινό ώστε να μετριαστεί η επίπτωση στο περιβάλλον από επαναχρησιμοποιούμενα προϊόντα που θα απαιτούν μεγαλύτερη κατανάλωση φυσικών πόρων όπως το νερό και μεγαλύτερη χρήση απορυπαντικών; 

Της Σοφίας Εμμανουήλ (semmanouil@gmail.com)

Η διαβούλευση για την ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/904 που προωθεί κυκλικές προσεγγίσεις και μη τοξικά επαναχρησιμοποι­ήσιμα προϊόντα, η οποία είναι σε εξέλιξη προκειμένου να ενταχθεί στην εθνική νομοθεσία, θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει τη βάση για την ενίσχυση της κουλτούρας ανακύκλωσης στη χώρα μας και στον τομέα των πλαστικών αλλά φαίνεται να εξελίσσεται σε μια μετωπική σύγκρουση των εμπλεκομένων πλευρών αφήνοντας μικρά περιθώρια προσδοκιών για ουσιαστική συνεισφορά της βιομηχανίας πλαστικών τόσο στην στροφή της οικονομίας στο κυκλικό μοντέλο όσο και στην τρέχουσα, κρίσιμη φάση επανεκκίνησης.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 (§1) της Οδηγίας 2019/904, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για να επιτευχθεί η μείωση της κατανάλωσης για τα πλαστικά (κυπελάκια ποτών μίας χρήσης και πλαστικούς περιέκτες τροφίμων μίας χρήσης). 

Η βιομηχανία πλαστικών απέναντι στη συγκεκριμένη απαίτηση της Οδηγίας απαντά ότι η αποτελεσματικότερη λύση είναι η αύξηση της ανακύκλωσης των πλαστικών, καθώς έχουν μειωμένο αποτύπωμα διοξειδίου του άνθρακα έπειτα από την ανακύκλωση, σε σχέση με τα υλικά όπως το γυαλί και το χαρτί.

Προτείνει δηλαδή τα ποτήρια και τα σκεύη από ΡΕΤ να εξαιρεθούν τελείως από τις μειώσεις, δεδομένου ότι είναι ευρέως ανακυκλώσιμα, τόσο με μηχανική όσο και με χημική ανακύκλωση. Επίσης, είναι αυτά που έχουν τα πιο έγκυρα πιστοποιητικά επαφής με τρόφιμα, μετά την ανακύκλωση (πιστοποιητικά EFSA και FDA).

Ένα άλλο θέμα είναι ότι η κατανάλωση των προϊόντων της βιομηχανίας πλαστικών έχει ήδη μειωθεί σημαντικά και περαιτέρω μείωση θα απειλήσει άμεσα τη βιωσιμότητα των εταιρειών, όπως αναφέρουν οι επιχειρηματίες. Την ίδια στιγμή έχει αυξηθεί η κατανάλωση των χάρτινων ποτηριών με επίστρωση πλαστικών έχοντας υπερκαλύψει τη μείωση των πλαστικών. 

Επιπλέον η βιομηχανία επισημαίνει ότι τα εναλλακτικά υλικά, θα πρέπει να είναι φιλικότερα προς το περιβάλλον συγκριτικά με τα πλαστικά και η σωστή διαδικασία επιλογής τους είναι η ανάλυση του κύκλου ζωής του προϊόντος (LCA). Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος (Σ.Β.Π.Ε.) ζητεί να αποτυπωθεί με ακρίβεια ο όγκος των συνολικών πλαστικών που καταναλώνονται στην χώρα μας και κυρίως τα απόβλητα και ανά κατηγορία πλαστικού, καθώς και να δοθούν τα ακριβή στοιχεία για τις συνολικές ποσότητες των Αστικών Στερεών Αποβλήτων στην επικράτεια και την περιεκτικότητα τους σε πλαστικό. Όπως επισημαίνουν παράγοντες της αγοράς η διαλογή στην πηγή είναι πολύ σημαντική γιατί έτσι θα είναι λιγότερες οι απαιτήσεις στις μονάδες επεξεργασίας αποβλήτων. Απαιτείται δηλαδή εκσυγχρονισμός όλων των ΚΔΑΥ για τον ολοκληρωμένο και σωστό διαχωρισμό των υλικών και θα πρέπει να γίνει η ποσοτικοποίηση των αποβλήτων – τι εισέρχεται και τι εξέρχεται – και όλα θα πρέπει να συνδέονται με την αλυσίδα αξίας.

Με βάση το άρθρο 5 της Οδηγίας θα πρέπει να απαγορευτεί η διάθεση στην αγορά για τα εξής πλαστικά προϊόντα μιας χρήσης: περιέκτες τροφίμων & ποτών και κυπελάκια από διογκωμένο πολυστυρένιο (τύπου φελιζόλ), κυπελάκια από διογκωμένο πολυστυρένιο, πιάτα, αχαιροπίρουνα, καλαμάκια, αναδευτήρες ποτών, μπατονέτες και ξυλάκια για μπαλόνια. 

Η βιομηχανία απαντά ότι για τα καλαμάκια δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής, κανένα υποκατάστατο που να μπορεί να παραχθεί στην Ελλάδα. Το PLA, το οποίο εμφανίζεται σαν υποκατάστατο, δεν εμπίπτει στην κατηγορία που επιτρέπει η Οδηγία. Τα χάρτινα με επίστρωση πλαστικού εμπίπτουν όλα στην Οδηγία. Τα σκέτα χάρτινα, χωρίς επίστρωση πλαστικού, είναι τα μόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Και σχεδόν το ίδιο ισχύει για τα μαχαιροπήρουνα και πιάτα μιας χρήσης.

Γι’ αυτό προτείνεται αντικατάσταση με πλαστικά πολλαπλών χρήσεων, αλλά πρέπει να είναι πιστοποιημένα από επίσημο Οργανισμό, για χρήση από 20 φορές και πάνω.

Είναι γεγονός ότι το πλαστικό δεν μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα από τις συσκευασίες τροφίμων. Ο Χρίστος Παπάζογλου, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος των εταιρειών Macpac ΑΕΒΕ και Prepac ΑΕΒΕ, ο οποίος συμμετέχει στην διαβούλευση για τα πλαστικά, εξηγεί στο csrindex ότι αυτό συμβαίνει διότι “το πλαστικό συνδυάζει χαρακτηριστικά τα οποία είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν σε άλλο υλικό:

1. Είναι πολύ φθηνό

2. Τα περισσότερα πλαστικά συσκευασιών ανακυκλώνονται με μηχανική ανακύκλωση. Αυτά που δεν είναι δυνατό να ανακυκλωθούν με μηχανική ανακύκλωση, θα ανακυκλώνονται πολύ πολύ σύντομα, με χημική ανακύκλωση – πρακτική που έχει ήδη αρχίσει

3. Προστατεύουν τα τρόφιμα, αλλά το κυριότερο, επεκτείνουν τον χρόνο ζωής τους κι έτσι, μειώνουν την απόρριψη τροφίμων

4. Αντίστοιχα υλικά που να δίνουν τετοια χαρακτηριστικά, είναι πανάκριβα ή έχουν πολύ μεγαλύτερο γενικό περιβαλλοντικό κόστος από ό, τι τα πλαστικά (βάσει των υπαρχόντων αναλύσεων LCA). Π.χ. το χαρτί, το οποίο είναι εμποτισμένο με πολυμερή, αφενός μεν, δεν ανακυκλώνεται εύκολα, αφετέρου έχει χειρότερο LCA profile από ό, τι το πλαστικό”.

Για να απαλλαγούμε από τα σκουπίδια που δεν ανακυκλώνονται αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και τις υποδομές της βιομηχανίας η μόνη λύση είναι η καύση με ανάκτηση ενέργειας, όπως σημειώνει ο κ. Παπάζογλου, που προσθέτει ότι “για να γλιτώσουμε από τα σκουπίδια και να βοηθήσουμε και τη βιομηχανία πρέπει:

Α.  Να ενταθεί η προσπάθεια για μηχανική ανακύκλωση (έχει ξεκινήσει αλλά έχει εφαρμοστεί μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των μέτρων που έχουμε ζητήσει).

Β.  Να έρθει επιτέλους, στην Ελλάδα με επενδύσεις η χημική ανακύκλωση

Γ.  Καύση με ανάκτηση ενέργειας για τα ιατρικά απόβλητα και για ό, τι είναι αδύνατο να ανακυκλωθεί.  Κυρίως χαρτί με ενσωματωμένο πλαστικό”.

Ρωτήσαμε τον κ. Παπάζογλου τι μέτρα λαμβάνονται για υγιεινή και ασφάλεια, στις γραμμές παραγωγής και στις διαδικασίες μέχρι το τελικό προϊόν. Όπως μας εξηγεί “στην Ευρώπη έχουμε την EFSA (European Food Safety Association), αντίστοιχη της αμερικάνικης FDA. Σύμφωνα λοιπόν, με την EFSA, έχουμε τα εξής: Τον Κανονισμό 10/2011, ο οποίος είναι light και προβλέπει συνεξέλαση με το σύστημα ΑΒΑ (τα 2 εξωτερικά στρώματα παρθένο υλικό και το κεντρικό στρώμα ανακυλωμένο). Αυτός ο Κανονισμός ναι μεν είναι χρήσιμος, αλλά τώρα πια, δεν είναι αποδεκτός από την EFSA, η οποία πλέον δίνει έγκριση μόνο με τον Κανονισμό 282/2008, ο οποίος προβλέπει τεχνολογία solid state polymerization (SSP)”.

Τα πιστοποιητικά

Μιλώντας για τα πιστοποιητικά σημειώνει ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η EFSA δεν έδινε κανένα πιστοποιητικό καταλληλότητας. Τώρα πλέον, τόσο η EFSA όσο και το FDA δίνουν non-objection letter που ισοδυναμεί με πιστοποιητικό καταλληλότητας και αφορά μόνο την τεχνολογία SSP.  Είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία, η οποία μας εξασφαλίζει ότι δεν μεταναστεύουν, μέσω του πλαστικού, στα τρόφιμα, ύποπτα υλικά για καρκινογένεση. Αυτή τη στιγμή, υπάρχει άδεια της EFSA μόνο για το RPET. Για το ΡΡ και το PS υπάρχουν οι τεχνολογίες, αλλά είναι πιο όψιμες από αυτές του ΡΕΤ και δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει η πολιτική της EFSA. Αυτό θα γίνει τα επόμενα 1-2 χρόνια”. 

Τονίζει επίσης ότι μέχρι στιγμής, άδεια για RPET μπορεί να πάρει κάποιος μόνο με τεχνολογία SSP, η οποία είναι μια πολύ επίπονη διαδικασία και στην Ελλάδα υπάρχει μόνο μια εταιρεία που έχει τέτοιο πιστοποιητικό (πρόκειται για την RECO Kavala ΑΒΕΕ) και χρειάστηκαν 4 χρόνια για να το αποκτήσει. 

Πάντως δεν έχουν αναβαθμιστεί ακόμη κάποια ιδιαίτερα μέτρα/πρωτόκολλα λόγω της πανδημίας στον κλάδο ενώ τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή την περίοδο η ζήτηση στα πλαστικά μιας χρήσης γενικά, έχει μειωθεί κατά 80%. “Αυτή η ζήτηση ανεβαίνει σταδιακά, όσο φτιάχνει ο καιρός και αίρονται τα μέτρα”, προσθέτει ο κ. Παπάζογλου.

Δεν υπάρχουν “υποκατάστατα”

Εν όψει της εφαρμογής των αποφάσεων της κυβέρνησης για κατάργηση ορισμένων πλαστικών μιας χρήσης η βιομηχανία πλαστικών βρίσκεται σε αναβρασμό έχοντας να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι δεν υπάρχουν βιοπλαστικά που να μπορούν να αντικαταστήσουν τα πλαστικά μιας χρήσης. Σύμφωνα με τον κ. Παπάζογλου “ό,τι υπάρχει, περιλαμβάνεται στην Οδηγία σα να είναι πλαστικό. Όπως επίσης, μέσα στην Οδηγία περιλαμβάνονται και τα χάρτινα σκεύη που είναι εμποτισμένα με πλαστικό. Η Οδηγία λέει ότι, έστω και 1% πολυμερές να υπάρχει μέσα σε χάρτινο προϊόν, αυτό θεωρείται σαν πλαστικό μιας χρήσης. Πρόσφατα, η εταιρεία Rambol, που έχει αναλάβει τις διευκρινίσεις της Οδηγίας, το τονίζει αυτό, με μεγάλη έμφαση. Για να γίνει ένα βιοπλαστικό αποδεκτό από την Οδηγία (και να μην υπάγεται στις διατάξεις της Οδηγίας περί μειώσεων, κλπ.) πρέπει να χαρακτηριστεί από την ΕΕ σαν natural polymer. Π.χ. το PLA που νομίζουν πολλοί ότι είναι το βιοπλαστικό του μέλλοντος, κατηγορηματικά δεν θεωρείται και δεν είναι natural polymer κι επομένως, εντάσσεται στην Οδηγία. Επομένως, λύσεις αντικατάστασης από τις υπάρχουσες βιομηχανίες και με τα υπάρχοντα μηχανήματα, είναι ελάχιστες”.

Απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με την επένδυση της βιομηχανίας πλαστικών σε νέα προϊόντα και τεχνολογίες σημειώνει χαρακτηριστικά ότι το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς, με επενδύσεις, είναι να κατασκευάσει προϊόντα τα οποία δεν θα υπάγονται στην Οδηγία. “Υπάρχουν τέτοια, αλλά με τίποτε δεν μπορούν να καλύψουν τον όγκο της σημερινής παραγωγής των πλαστικών μιας χρήσης”, τονίζει για να προσθέσει ότι υπάρχουν ελάχιστες δυνατότητες για νέα προϊόντα και καινοτομία, φέρνοντας ως παράδειγμα τις μάσκες μιας χρήσης που παρασκευάζονται από μια συγκεκριμένη εταιρεία. Αυτές όμως, οι ευκαιρίες δεν είναι πολλές.

Πάντως σύμφωνα με τον κ. Παπάζογλου μια καινοτομία που θα μπορούσε να γίνει και να αλλάξει το τοπίο ίσως, είναι το RPET, λόγω της ευρείας δυνατότητας μηχανικής και χημικής ανακύκλωσης. Και κυρίως, επειδή μπορεί να έχει το πιστοποιητικό EFSA.

Εν κατακλείδι, αναφορικά με την θέση του κλάδου απέναντι σε μια δυνητική ευρωπαϊκή συμφωνία για τα πλαστικά αντίστοιχη με αυτήν για τον λιγνίτη, ο κ. Παπάζογλου (που μας παραπέμπει στις τελικές προτάσεις του ΣΒΠΕ στο Υπουργείο σχετικά με τη σύνταξη της ελληνικής Οδηγίας που θα στηρίζεται στην ευρωπαϊκή) μεταφέροντας την προσωπική του άποψη σημειώνει: “δε νομίζω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο όπως στο λιγνίτη, παρόλο που το ζητάμε και είναι δίκαιο να γίνει κάτι τέτοιο, διότι η κυβέρνηση φαίνεται να επιλέγει να τιμωρήσει ουσιαστικά, τη βιομηχανία πλαστικών και να την οδηγήσει σταδιακά εντός 5ετίας σε έναν αργό κι επώδυνο θάνατο…”.

Περισσότερα

Ετικέτες

Εγγραφή στο Newsletter

ΑΠΟΨΕΙΣ