Connect with us

7# Φτήνη & Καθαρή Ενέργεια

Μεταλλευτική βιομηχανία και οικονομία υδρογόνου

Δημοσιεύτηκε

on

Η συζήτηση για την οικονομία του υδρογόνου είναι επίκαιρη καθώς μια σειρά από βιομηχανίες παίρνουν θέση στο διάλογο μαζί με θεσμικούς φορείς και κυβερνήσεις που προωθούν επενδύσεις στην παραγωγή “πράσινου” υδρογόνου.

Της Σοφίας Εμμανουήλ (semmanouil@gmail.com)

Το “πράσινο” υδρογόνο έχει μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα διότι παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) κι ως εκ τούτου χώρες με μεγάλο μερίδιο ΑΠΕ, όπως η Ελλάδα, χτίζουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην αναδυόμενη αυτή αγορά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και ορισμένα άλλα χρώματα υδρογόνου έχουν περιορισμένο αποτύπωμα άνθρακα κατά την παραγωγή τους και οι εξορυκτικές βιομηχανίες επενδύουν συστηματικά για να αντικαταστήσουν με αυτά τα προϊόντα άλλα που είναι πιο ρυπογόνα, με πιο ακριβή παραγωγή. Για παράδειγμα το “μπλε” υδρογόνο, που παράγεται με αναμόρφωση ατμού μεθανίου έχει περιορισμένες εκπομπές άνθρακα διότι μέρος τους δεσμεύεται και αποθηκεύεται. Αντίθετα, το “γκρι” υδρογόνο παράγεται από ορυκτά καύσιμα και επομένως κατά την παραγωγή του εκλύονται σημαντικές ποσότητες CO2. Υπάρχει επίσης και το “τιρκουάζ” υδρογόνο που παράγεται με διάσπαση του μεθανίου σε υδρογόνο και στερεό άνθρακα. Εδώ ο παραγόμενος άνθρακας αποθηκεύεται ή διοχετεύεται στη βιομηχανία κατασκευής μπαταριών.

Το επενδυτικό ενδιαφέρον στην οικονομία του υδρογόνου πυκνώνει ειδικά γύρω από τις νέες τεχνολογίες για την παραγωγή “πράσινου” υδρογόνου, με ενδεικτικές τις υψηλές αποδόσεις που απολαμβάνουν οι εισηγμένες εταιρείες που αντικαταθιστούν τον άνθρακα με υδρογόνο στην παραγωγή τους. Στο πλαίσιο της μετάβασης στην οικονομία του υδρογόνου οι μεταλλευτικές εταιρείες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επιτάχυνση της χρήσης και της αξιοποίησης αυτής της βιώσιμης πηγής ενέργειας ως μια εναλλακτική λύση για τα ορυκτά καύσιμα.

Η οικονομία του υδρογόνου προσφέρει νέες δυνατότητες στην εποχή που επιχειρείται ουδετερότητα άνθρακα. Αντί να σπαταλάται ή να αφιερώνεται υπερβολική ανανεώσιμη ενέργεια στη φόρτιση των μπαταριών, είναι προφανές ότι αυτή μπορεί να τροφοδοτεί ηλεκτρολύτες που χωρίζουν τα μόρια του νερού σε υδρογόνο και οξυγόνο. Το υδρογόνο οδηγείται σε αποθήκευση, μεταφέρεται μέσω δεξαμενών ή αναμιγνύεται σε αγωγούς φυσικού αερίου και τελικά καταναλώνεται για παραγωγή ενέργειας, με το απόβλητο να είναι καθαρό νερό και όχι αέρια θερμοκηπίου. Ωστόσο, υπάρχουν προκλήσεις, όπως η δαπανηρή σε αυτή τη φάση υποδομή ανεφοδιασμού και αποθήκευσης, το σχετικά υψηλό κόστος παραγωγής, συμπίεσης και μεταφοράς σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα αλλά και οι ανησυχίες για την ασφάλεια. Εδώ οι πρακτικές και η τεχνογνωσία της εξορυκτικής βιομηχανίας έρχεται να δώσει λύσεις. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν τα ορυχεία, μπορούν να μετριάσουν πολλές από αυτές τις προκλήσεις.

Σύμφωνα με στοιχεία από το blog της Accenture, οι στόλοι μεταφοράς των ορυχείων επιστρέφουν στη βάση τους για ανεφοδιασμό, στον ίδιο χώρο στο τέλος κάθε βάρδιας και επωφελούνται έτσι από μια κεντρική υποδομή ανεφοδιασμού με τις κατάλληλες οικονομίες κλίμακας. Επίσης, με έναν μηχανικά τυποποιημένο στόλο βαρέων οχημάτων συγκεντρωμένο σε μία τοποθεσία, η εξειδικευμένη συντήρηση δείχνει πιο επικεντρωμένη ώστε να χρησιμοποιηθεί καλύτερα. Το κόστος καυσίμου και ηλεκτρικού ρεύματος είναι συχνά υπερβολικό στις περιοχές των ορυχείων δεδομένου ότι βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές. Οι μεταλλευτικές εταιρείες έχουν επίσης περισσότερα κίνητρα να στραφούν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας λόγω του υψηλότερου κόστους ενέργειας στις απομακρυσμένες δραστηριότητες τους, και ως εκ τούτου είναι σε καλύτερη θέση για την παραγωγή “πράσινου” υδρογόνου χρησιμοποιώντας τις συγκεκριμένες υποδομές ΑΠΕ. Διαθέτουν βαρέα οχήματα που μπορούν να υποστηρίξουν μεταφορά φορτίων αποθήκευσης υδρογόνου σε αντίθεση με τα ελαφρά οχήματα που για να κάνουν την ίδια δουλειά απαιτούν υψηλότερο κόστος συμπίεσης και πιο ακριβά συστήματα αποθήκευσης. Οι μεταλλευτικές εταιρείες είναι επίσης εξοικειωμένες με την ασφαλή αποθήκευση και διαχείριση χημικών, αντιδραστηρίων και συμπιεσμένων αερίων. 

Οι οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι τα ορυχεία συχνά βρίσκονται σε περιοχές με υψηλό δυναμικό ηλιακής και αιολικής ενέργειας και μπορούν να γίνουν πλεονασματικοί παραγωγοί συνεχίζοντας να παράγουν υδρογόνο και μετά την εξάντληση των πόρων του ορυχείου, όταν αυτό θα πρέπει να κλείσει. Το θέμα αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε μια εποχή που παγκοσμίως οι εταιρείες σε όλες τις βιομηχανίες αφιερώνουν σημαντικούς πόρους για τη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα. Ομοίως, οι εταιρείες εξόρυξης αυξάνουν τους δικούς τους στόχους βιωσιμότητας κι έχουν την ευκαιρία να επηρεάσουν την αντίληψη που υπάρχει σχετικά με τη δέσμευσή τους για την προστασία του περιβάλλοντος αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στην αναπτυσσόμενη οικονομία υδρογόνου.

Εξάλλου, πρόκειται για μια βιομηχανία η οποία μπορεί να κλονίστηκε εν μέσω πανδημίας αλλά αποδείχθηκε ανθεκτική, όπως αποτυπώθηκε σε πρόσφατη μελέτη της PwC για τις επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης της νόσου Covid-19 στην λειτουργία των 40 μεγαλύτερων μεταλλευτικών βιομηχανιών. Οι περισσότερες επιχειρήσεις αντιμετώπισαν μείωση εσόδων και κερδοφορίας που ανήλθε κατά μέσο όρο στο 6% και η οποία κατά κύριο λόγο οφείλεται στην επίπτωση της πανδημίας στις τιμές των μετάλλων. Όμως, παρόλαυτά η συνολική επίδραση της πανδημίας στον κλάδο ήταν διαχειρίσιμη, σύμφωνα με τους αναλυτές, που επισημαίνουν την ανθεκτικότητα των εξορυκτικών βιομηχανιών και το ρόλο που διαδραματίζουν στην υποστήριξη των τοπικών οικονομιών και κοινωνιών.

Διαφημίσεις
Σχολιάστε

Σχολιάστε το άρθρο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

κουφωματα pvc

ΑΠΟΨΕΙΣ