Connect with us

12# Υπεύθυνη Κατανάλωση & Παραγωγή

ΠΛΑΣΤΙΚΑ: Γιατί δεν προωθείται ευρωπαϊκή συμφωνία “αλά λιγνίτη”

Η τρέχουσα συγκυρία αναδεικνύει τα προϊόντα μιας χρήσης πολύ χρήσιμα για την προστασία απέναντι στον Covid-19 αλλά καθώς την ίδια ώρα ωριμάζει η συζήτηση για την κατάργηση ορισμένων πλαστικών μίας χρήσης ανδύονται ερωτήματα σχετικά με το ποια υλικά θα αντικαταστήσουν αυτά που αποσσύρονται, ποια προϊόντα θα είναι διαθέσιμα στο μέλλον για να καλύψουν αυστηρά πρωτόκολλα υγιεινής, με ποιες πιστοποιήσεις – αφού ακόμη κι ένα χάρτινο προϊόν εάν έχει επίστρωση πολυμερούς 1% θεωρείται πλαστικό μιας χρήσης και εν τέλει ποιες θα είναι οι συστάσεις στο ευρύ κοινό ώστε να μετριαστεί η επίπτωση στο περιβάλλον από επαναχρησιμοποιούμενα προϊόντα που θα απαιτούν μεγαλύτερη κατανάλωση φυσικών πόρων όπως το νερό και μεγαλύτερη χρήση απορυπαντικών; 

Της Σοφίας Εμμανουήλ (semmanouil@gmail.com)

Η διαβούλευση για την ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/904 που προωθεί κυκλικές προσεγγίσεις και μη τοξικά επαναχρησιμοποι­ήσιμα προϊόντα, η οποία είναι σε εξέλιξη προκειμένου να ενταχθεί στην εθνική νομοθεσία, θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει τη βάση για την ενίσχυση της κουλτούρας ανακύκλωσης στη χώρα μας και στον τομέα των πλαστικών αλλά φαίνεται να εξελίσσεται σε μια μετωπική σύγκρουση των εμπλεκομένων πλευρών αφήνοντας μικρά περιθώρια προσδοκιών για ουσιαστική συνεισφορά της βιομηχανίας πλαστικών τόσο στην στροφή της οικονομίας στο κυκλικό μοντέλο όσο και στην τρέχουσα, κρίσιμη φάση επανεκκίνησης.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 (§1) της Οδηγίας 2019/904, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για να επιτευχθεί η μείωση της κατανάλωσης για τα πλαστικά (κυπελάκια ποτών μίας χρήσης και πλαστικούς περιέκτες τροφίμων μίας χρήσης). 

Η βιομηχανία πλαστικών απέναντι στη συγκεκριμένη απαίτηση της Οδηγίας απαντά ότι η αποτελεσματικότερη λύση είναι η αύξηση της ανακύκλωσης των πλαστικών, καθώς έχουν μειωμένο αποτύπωμα διοξειδίου του άνθρακα έπειτα από την ανακύκλωση, σε σχέση με τα υλικά όπως το γυαλί και το χαρτί.

Προτείνει δηλαδή τα ποτήρια και τα σκεύη από ΡΕΤ να εξαιρεθούν τελείως από τις μειώσεις, δεδομένου ότι είναι ευρέως ανακυκλώσιμα, τόσο με μηχανική όσο και με χημική ανακύκλωση. Επίσης, είναι αυτά που έχουν τα πιο έγκυρα πιστοποιητικά επαφής με τρόφιμα, μετά την ανακύκλωση (πιστοποιητικά EFSA και FDA).

Ένα άλλο θέμα είναι ότι η κατανάλωση των προϊόντων της βιομηχανίας πλαστικών έχει ήδη μειωθεί σημαντικά και περαιτέρω μείωση θα απειλήσει άμεσα τη βιωσιμότητα των εταιρειών, όπως αναφέρουν οι επιχειρηματίες. Την ίδια στιγμή έχει αυξηθεί η κατανάλωση των χάρτινων ποτηριών με επίστρωση πλαστικών έχοντας υπερκαλύψει τη μείωση των πλαστικών. 

Επιπλέον η βιομηχανία επισημαίνει ότι τα εναλλακτικά υλικά, θα πρέπει να είναι φιλικότερα προς το περιβάλλον συγκριτικά με τα πλαστικά και η σωστή διαδικασία επιλογής τους είναι η ανάλυση του κύκλου ζωής του προϊόντος (LCA). Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος (Σ.Β.Π.Ε.) ζητεί να αποτυπωθεί με ακρίβεια ο όγκος των συνολικών πλαστικών που καταναλώνονται στην χώρα μας και κυρίως τα απόβλητα και ανά κατηγορία πλαστικού, καθώς και να δοθούν τα ακριβή στοιχεία για τις συνολικές ποσότητες των Αστικών Στερεών Αποβλήτων στην επικράτεια και την περιεκτικότητα τους σε πλαστικό. Όπως επισημαίνουν παράγοντες της αγοράς η διαλογή στην πηγή είναι πολύ σημαντική γιατί έτσι θα είναι λιγότερες οι απαιτήσεις στις μονάδες επεξεργασίας αποβλήτων. Απαιτείται δηλαδή εκσυγχρονισμός όλων των ΚΔΑΥ για τον ολοκληρωμένο και σωστό διαχωρισμό των υλικών και θα πρέπει να γίνει η ποσοτικοποίηση των αποβλήτων – τι εισέρχεται και τι εξέρχεται – και όλα θα πρέπει να συνδέονται με την αλυσίδα αξίας.

Με βάση το άρθρο 5 της Οδηγίας θα πρέπει να απαγορευτεί η διάθεση στην αγορά για τα εξής πλαστικά προϊόντα μιας χρήσης: περιέκτες τροφίμων & ποτών και κυπελάκια από διογκωμένο πολυστυρένιο (τύπου φελιζόλ), κυπελάκια από διογκωμένο πολυστυρένιο, πιάτα, αχαιροπίρουνα, καλαμάκια, αναδευτήρες ποτών, μπατονέτες και ξυλάκια για μπαλόνια. 

Η βιομηχανία απαντά ότι για τα καλαμάκια δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής, κανένα υποκατάστατο που να μπορεί να παραχθεί στην Ελλάδα. Το PLA, το οποίο εμφανίζεται σαν υποκατάστατο, δεν εμπίπτει στην κατηγορία που επιτρέπει η Οδηγία. Τα χάρτινα με επίστρωση πλαστικού εμπίπτουν όλα στην Οδηγία. Τα σκέτα χάρτινα, χωρίς επίστρωση πλαστικού, είναι τα μόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Και σχεδόν το ίδιο ισχύει για τα μαχαιροπήρουνα και πιάτα μιας χρήσης.

Γι’ αυτό προτείνεται αντικατάσταση με πλαστικά πολλαπλών χρήσεων, αλλά πρέπει να είναι πιστοποιημένα από επίσημο Οργανισμό, για χρήση από 20 φορές και πάνω.

Είναι γεγονός ότι το πλαστικό δεν μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα από τις συσκευασίες τροφίμων. Ο Χρίστος Παπάζογλου, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος των εταιρειών Macpac ΑΕΒΕ και Prepac ΑΕΒΕ, ο οποίος συμμετέχει στην διαβούλευση για τα πλαστικά, εξηγεί στο csrindex ότι αυτό συμβαίνει διότι “το πλαστικό συνδυάζει χαρακτηριστικά τα οποία είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν σε άλλο υλικό:

1. Είναι πολύ φθηνό

2. Τα περισσότερα πλαστικά συσκευασιών ανακυκλώνονται με μηχανική ανακύκλωση. Αυτά που δεν είναι δυνατό να ανακυκλωθούν με μηχανική ανακύκλωση, θα ανακυκλώνονται πολύ πολύ σύντομα, με χημική ανακύκλωση – πρακτική που έχει ήδη αρχίσει

3. Προστατεύουν τα τρόφιμα, αλλά το κυριότερο, επεκτείνουν τον χρόνο ζωής τους κι έτσι, μειώνουν την απόρριψη τροφίμων

4. Αντίστοιχα υλικά που να δίνουν τετοια χαρακτηριστικά, είναι πανάκριβα ή έχουν πολύ μεγαλύτερο γενικό περιβαλλοντικό κόστος από ό, τι τα πλαστικά (βάσει των υπαρχόντων αναλύσεων LCA). Π.χ. το χαρτί, το οποίο είναι εμποτισμένο με πολυμερή, αφενός μεν, δεν ανακυκλώνεται εύκολα, αφετέρου έχει χειρότερο LCA profile από ό, τι το πλαστικό”.

Για να απαλλαγούμε από τα σκουπίδια που δεν ανακυκλώνονται αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και τις υποδομές της βιομηχανίας η μόνη λύση είναι η καύση με ανάκτηση ενέργειας, όπως σημειώνει ο κ. Παπάζογλου, που προσθέτει ότι “για να γλιτώσουμε από τα σκουπίδια και να βοηθήσουμε και τη βιομηχανία πρέπει:

Α.  Να ενταθεί η προσπάθεια για μηχανική ανακύκλωση (έχει ξεκινήσει αλλά έχει εφαρμοστεί μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των μέτρων που έχουμε ζητήσει).

Β.  Να έρθει επιτέλους, στην Ελλάδα με επενδύσεις η χημική ανακύκλωση

Γ.  Καύση με ανάκτηση ενέργειας για τα ιατρικά απόβλητα και για ό, τι είναι αδύνατο να ανακυκλωθεί.  Κυρίως χαρτί με ενσωματωμένο πλαστικό”.

Ρωτήσαμε τον κ. Παπάζογλου τι μέτρα λαμβάνονται για υγιεινή και ασφάλεια, στις γραμμές παραγωγής και στις διαδικασίες μέχρι το τελικό προϊόν. Όπως μας εξηγεί “στην Ευρώπη έχουμε την EFSA (European Food Safety Association), αντίστοιχη της αμερικάνικης FDA. Σύμφωνα λοιπόν, με την EFSA, έχουμε τα εξής: Τον Κανονισμό 10/2011, ο οποίος είναι light και προβλέπει συνεξέλαση με το σύστημα ΑΒΑ (τα 2 εξωτερικά στρώματα παρθένο υλικό και το κεντρικό στρώμα ανακυλωμένο). Αυτός ο Κανονισμός ναι μεν είναι χρήσιμος, αλλά τώρα πια, δεν είναι αποδεκτός από την EFSA, η οποία πλέον δίνει έγκριση μόνο με τον Κανονισμό 282/2008, ο οποίος προβλέπει τεχνολογία solid state polymerization (SSP)”.

Τα πιστοποιητικά

Μιλώντας για τα πιστοποιητικά σημειώνει ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η EFSA δεν έδινε κανένα πιστοποιητικό καταλληλότητας. Τώρα πλέον, τόσο η EFSA όσο και το FDA δίνουν non-objection letter που ισοδυναμεί με πιστοποιητικό καταλληλότητας και αφορά μόνο την τεχνολογία SSP.  Είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία, η οποία μας εξασφαλίζει ότι δεν μεταναστεύουν, μέσω του πλαστικού, στα τρόφιμα, ύποπτα υλικά για καρκινογένεση. Αυτή τη στιγμή, υπάρχει άδεια της EFSA μόνο για το RPET. Για το ΡΡ και το PS υπάρχουν οι τεχνολογίες, αλλά είναι πιο όψιμες από αυτές του ΡΕΤ και δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει η πολιτική της EFSA. Αυτό θα γίνει τα επόμενα 1-2 χρόνια”. 

Τονίζει επίσης ότι μέχρι στιγμής, άδεια για RPET μπορεί να πάρει κάποιος μόνο με τεχνολογία SSP, η οποία είναι μια πολύ επίπονη διαδικασία και στην Ελλάδα υπάρχει μόνο μια εταιρεία που έχει τέτοιο πιστοποιητικό (πρόκειται για την RECO Kavala ΑΒΕΕ) και χρειάστηκαν 4 χρόνια για να το αποκτήσει. 

Πάντως δεν έχουν αναβαθμιστεί ακόμη κάποια ιδιαίτερα μέτρα/πρωτόκολλα λόγω της πανδημίας στον κλάδο ενώ τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή την περίοδο η ζήτηση στα πλαστικά μιας χρήσης γενικά, έχει μειωθεί κατά 80%. “Αυτή η ζήτηση ανεβαίνει σταδιακά, όσο φτιάχνει ο καιρός και αίρονται τα μέτρα”, προσθέτει ο κ. Παπάζογλου.

Δεν υπάρχουν “υποκατάστατα”

Εν όψει της εφαρμογής των αποφάσεων της κυβέρνησης για κατάργηση ορισμένων πλαστικών μιας χρήσης η βιομηχανία πλαστικών βρίσκεται σε αναβρασμό έχοντας να αντιμετωπίσει κρίσιμα ζητήματα, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι δεν υπάρχουν βιοπλαστικά που να μπορούν να αντικαταστήσουν τα πλαστικά μιας χρήσης. Σύμφωνα με τον κ. Παπάζογλου “ό,τι υπάρχει, περιλαμβάνεται στην Οδηγία σα να είναι πλαστικό. Όπως επίσης, μέσα στην Οδηγία περιλαμβάνονται και τα χάρτινα σκεύη που είναι εμποτισμένα με πλαστικό. Η Οδηγία λέει ότι, έστω και 1% πολυμερές να υπάρχει μέσα σε χάρτινο προϊόν, αυτό θεωρείται σαν πλαστικό μιας χρήσης. Πρόσφατα, η εταιρεία Rambol, που έχει αναλάβει τις διευκρινίσεις της Οδηγίας, το τονίζει αυτό, με μεγάλη έμφαση. Για να γίνει ένα βιοπλαστικό αποδεκτό από την Οδηγία (και να μην υπάγεται στις διατάξεις της Οδηγίας περί μειώσεων, κλπ.) πρέπει να χαρακτηριστεί από την ΕΕ σαν natural polymer. Π.χ. το PLA που νομίζουν πολλοί ότι είναι το βιοπλαστικό του μέλλοντος, κατηγορηματικά δεν θεωρείται και δεν είναι natural polymer κι επομένως, εντάσσεται στην Οδηγία. Επομένως, λύσεις αντικατάστασης από τις υπάρχουσες βιομηχανίες και με τα υπάρχοντα μηχανήματα, είναι ελάχιστες”.

Απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με την επένδυση της βιομηχανίας πλαστικών σε νέα προϊόντα και τεχνολογίες σημειώνει χαρακτηριστικά ότι το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς, με επενδύσεις, είναι να κατασκευάσει προϊόντα τα οποία δεν θα υπάγονται στην Οδηγία. “Υπάρχουν τέτοια, αλλά με τίποτε δεν μπορούν να καλύψουν τον όγκο της σημερινής παραγωγής των πλαστικών μιας χρήσης”, τονίζει για να προσθέσει ότι υπάρχουν ελάχιστες δυνατότητες για νέα προϊόντα και καινοτομία, φέρνοντας ως παράδειγμα τις μάσκες μιας χρήσης που παρασκευάζονται από μια συγκεκριμένη εταιρεία. Αυτές όμως, οι ευκαιρίες δεν είναι πολλές.

Πάντως σύμφωνα με τον κ. Παπάζογλου μια καινοτομία που θα μπορούσε να γίνει και να αλλάξει το τοπίο ίσως, είναι το RPET, λόγω της ευρείας δυνατότητας μηχανικής και χημικής ανακύκλωσης. Και κυρίως, επειδή μπορεί να έχει το πιστοποιητικό EFSA.

Εν κατακλείδι, αναφορικά με την θέση του κλάδου απέναντι σε μια δυνητική ευρωπαϊκή συμφωνία για τα πλαστικά αντίστοιχη με αυτήν για τον λιγνίτη, ο κ. Παπάζογλου (που μας παραπέμπει στις τελικές προτάσεις του ΣΒΠΕ στο Υπουργείο σχετικά με τη σύνταξη της ελληνικής Οδηγίας που θα στηρίζεται στην ευρωπαϊκή) μεταφέροντας την προσωπική του άποψη σημειώνει: “δε νομίζω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο όπως στο λιγνίτη, παρόλο που το ζητάμε και είναι δίκαιο να γίνει κάτι τέτοιο, διότι η κυβέρνηση φαίνεται να επιλέγει να τιμωρήσει ουσιαστικά, τη βιομηχανία πλαστικών και να την οδηγήσει σταδιακά εντός 5ετίας σε έναν αργό κι επώδυνο θάνατο…”.

Σκοπός αυτής της ιστοσελίδας είναι να αναδείξει τις δράσεις των εταιρειών που έχουν επενδύσει στην Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη. Να παρουσιάζει τις δράσεις τους, τις απόψεις τους αλλά και τις κυβερνητικές και Ευρωπαϊκές οδηγίες που κατά καιρούς προστίθενται. Η βιώσιμη ανάπτυξη τόσο της κοινωνίας όσο και του ιδιωτικού επιχειρείν είναι υπόθεση όλων μας. Από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα μέχρι τις διοικήσεις των επιχειρήσεων και από τα αρμόδια υπουργεία μέχρι τα διοικητικά συμβούλια των τοπικών κοινοτήτων.

Περισσότερα
Διαφημίσεις
Σχολιάστε

Σχολιάστε το άρθρο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

12# Υπεύθυνη Κατανάλωση & Παραγωγή

Το lockdown αύξησε την προσφορά αλλά μείωσε και τη σπατάλη τροφίμων;

Αυξήθηκε η προσφορά τροφίμων την περίοδο του lockdown αλλά η σπατάλη παραμένει σημαντικό πρόβλημα, όπως δείχνουν στοιχεία που παραχώρησε στο csrindex η Τράπεζα Τροφίμων αλλά και οι κ.κ. Προκόπης Κ. Θεοδωρίδης, Αν. Καθηγήτη Μάρκετινγκ και Θεοφάνης Β. Ζαχαράτος, Υποψήφιος Διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο Πατρών που διενήργησαν πανελλαδική έρευνα για το θέμα. 

Της Σοφίας Εμμανουήλ (semmanouil@gmail.com)

Είναι ενδεικτικό ότι από την αρχή του έτους οι προσφορές στην Τράπεζα Τροφίμων ξεπερνούν τους 630 τόνους (βλ. πίνακα), με αύξηση 50% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι. Ειδικά τον Απρίλιο, εν μέσω καραντίνας σημειώθηκε ρεκόρ, με σχεδόν 260 τόνους, τον Μάιο οι προσφορές ξεπέρασαν τους 140 ενώ τον Ιούνιο ήδη σε λίγες ημέρες οι προσφορές ξεπερνούν τους 25 τόνους.

Η προσφορά, που καταδεικνύει τα αυξημένα αντανακλαστικά της κοινωνίας για κάλυψη των έκτακτων αναγκών που ανέδειξε η πανδημία στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, σε μεγάλο βαθμό αφορά και σε προϊόντα τα οποία δεσμεύθηκαν στα ράφια των κλειστών καταστημάτων. Λόγω του lockdown σημαντικές προμήθειες τροφίμων, ειδικά από τις εταιρείες εστίσης, θα μπορούσαν να καταλήξουν στα σκουπίδια εάν δεν υπήρχε ο μηχανισμός για την αξιοποίησή τους και τη διάθεσή τους σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.  

Ο Προκόπης Κ. Θεοδωρίδης, Αν. Καθηγήτης Μάρκετινγκ στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, που παρακολουθεί το θέμα της σπατάλης τροφίμων τα τελευταία 2,5 με 3 χρόνια, αναφέρει στο csrindex ότι εν μέσω πανδημίας δεν σημειώθηκε μεγάλη αλλαγή στην καταναλωτική συμπεριφορά, ειδικά μετά και τις αλλαγές που δρομολόγησε η οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας. “Δεν έχει αλλάξει η συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτό που πετάμε” τονίζει αναφερόμενος στα στοιχεία της έρευνας που εκπόνησε με τον υποψήφιο Διδάκτορα Θεοφάνη Β. Ζαχαράτο, που έδειξαν ότι “οι 6 στους 10 πετάμε σκουπίδια”. Εξηγεί ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι κυρίως στα αστικά κέντρα και στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, καθώς οι κάτοικοι στην επαρχία σε μεγάλο βαθμό ανακυκλώνουν τα τρόφιμα. 

Σημειώνει πάντως ότι τα τελευταία χρόνια ο καταναλωτής έχει γίνει πιο προσεκτικός. Τόσο η κρίση που προηγήθηκε όσο και το πρόσφατο lockdown βοήθησαν να συνειδητοποιήσουμε περισσότερο το θέμα της σπατάλης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του κ. Θεοδωρίδη, 75% των καταναλωτών αναφέρουν σήμερα ότι έχουν επίγνωση της σπατάλης, όταν το 2014 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 42%.

Σημειώνει επίσης ότι έχει αλλάξει η συμπεριφορά των καταναλωτών σε σχέση με τη χρήση της λίστας, με το αντίστοιχο ποσοστό να έχει διπλασιαστεί στο ίσιο διάστημα. Εν κατακλείδι, σημειώνει ότι φαίνεται να πετάμε λιγότερα τρόφιμα αλλά το γεγονός ότι δεν μετράται ο όγκος αυτών που πετάμε καθιστά δυσχερή την πρόβλεψη για την εξέλιξη του φαινομένου. 

Τα συμπεράσματα της έρευνας

Σύμφωνα με την έρευνα, κατά τη διάρκεια του lockdown το 36% των καταναλωτών δεν πετούσε τρόφιμα, ενώ ένας στους δύο δήλωσε ότι προγραμματίζει τα γεύματα της επόμενης εβδομάδας αναγνωρίζοντας (σε ποσοστό 74,7%) τι είναι σπατάλη τροφίμων.

Η πανελλαδική έρευνα, που έλαβε χώρα τον Απρίλιο σε δείγμα 2205 νοικοκυριών έδειξε ότι οι καταναλωτές αναγκάζονται να πετάνε πιο συχνά γαλακτοκομικά (38,7%), φρούτα και λαχανικά (28%), αλλαντικά (26%), καθώς και ψωμιά και είδη φούρνου (15,1%). Ρωτήθηκαν επίσης πόση προσπάθεια χρειάστηκε να καταβάλουν στην κρίση για να μην πετούν τρόφιμα, με σχεδόν 7 στους 10 να αναφέρουν ότι κατέβαλαν σημαντική (43,8%) ή μέτρια προσπάθεια (28,8%). Επίσης έχει ενδιαφέρον ότι σχεδόν 3 στα 10 νοικοκυριά (27,4%) είπαν ότι μέσα στην κρίση κατανάλωσαν συνειδητά “ληγμένα” τρόφιμα. 

Στη διάρκεια του lockdown το πρόβλημα της σπατάλης τροφίμων μειώθηκε σύμφωνα με το 40% των νοικοκυριών (εκ των οποίων 8% το πιστεύει σθεναρά ενώ 32% συμφωνεί). Πάντως στον τομέα της διαχείρισης των ληγμένων τροφίμων, πάνω από τους μισούς καταναλωτές (53,6%) λένε ότι τα πετάνε στα σκουπίδια, το 24,8% τα ανακυκλώνει και ένα 16,9% λέει ότι τα καταναλώνει. Στο ερώτημα για το μοντέλο μείωσης της σπατάλης τροφίμων στις τρέχουσες συνθήκες, το μεγαλύτερο ποσοστό (42,3%) αναφέρει ότι καταρτίζει λίστα με τα αγαθά που χρειάζεται. Υψηλό ποσοστό (36,3%) αναφέρεται στην αποθήκευση και συντήρηση, ακολουθεί η εκδοχή του μαγειρέματος των αναγκαίων ποσοτήτων (35,5%) ή η κατανάλωση του μαγειρεμένου φαγητού τις επόμενες ημέρες (33,2%). 

Τα στοιχεία της Τράπεζας Τροφίμων

Το Ίδρυμα της Τράπεζας Τροφίμων, που έχει συμπληρώσει 25 χρόνια παρουσίας στην αγορά, ως ο κατεξοχήν φορέας με τεχνογνωσία και αποκλειστικό σκοπό την καταπολέμηση της πείνας και της σπατάλης, έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία στα συγκεκριμένα θέματα. Ξεκίνησε από τον Γεράσιμο Βασιλόπουλο σε μια πολύ διαφορετική εποχή, που η σπατάλη τροφίμων δεν ήταν πρόβλημα. Σε συνέχεια της πρόσφατης οικονομικής κρίσης ωστόσο ο ρόλος του Ιδρύματος αναβαθμίστηκε, εκ των συνθηκών. Η αύξηση της ανεργίας και οι άλλες παρενέργειες της οικονομικής κρίσης, οδήγησαν σημαντική μερίδα του πληθυσμού στο φάσμα της φτώχειας. Ως αποτέλεσμα, αυξήθηκαν οι κοινωνικές ανισότητες και ανάγκες για τροφή στις πιο ευπαθείς ομάδες. Έτσι αναπτύχθηκαν τα συσσίτια, τα οποία δυστυχώς είναι ακόμη αναγκαία, καθώς τα οικονομικά προβλήματα παραμένουν βραχνάς για πολλά νοικοκυριά στην Ελλάδα ενώ το προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα διόγκωσε τα προβλήματα.

Τράπεζας Τροφίμων: Όγκος τροφίμων που συγκεντρώθηκαν το 2020 

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

70.326 KGR

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

42.916 KGR

ΜΑΡΤΙΟΣ

99.189 KGR

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

258.727 KGR

ΜΑΙΟΣ

141.670 KGR

ΙΟΥΝΙΟΣ

25.304 KGR

ΣΥΝΟΛΟ

638.132 KGR

Ας σημειωθεί ότι τα συσσίτια στηρίζονται από την ιδιωτική πρωτοβουλία και κυρίως από εθελοντές και συνταξιούχους. Έτσι την περίοδο των περιοριστικών μέτρων όλα “πάγωσαν”, όπως μας εξηγεί στο csrindex, εκ μέρους της Τράπεζας Τροφίμων, ο Δημήτρης Νέντας. Η κατάσταση περιγράφεται ως σοκ, ειδικά το πρώτο δεκαήμερο, που διέκοψαν τη λειτουργία τους Ιδρύματα και κοινοφελείς οργανισμοί. Κάποιοι φορείς, όπως π.χ. τα γηροκομεία συνέχισαν να λειτουργούν αλλά με εξαιρετικά αυστηρά πρωτόκολλα. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Νέντα, σταδιακά η κατάσταση άλλαξε. Οι φορείς αναπροσάρμοσαν τη λειτουργία τους και καθώς οι κοινωνικές ανάγκες γίνονταν όλο και πιο έντονες, παρακινήθηκαν και άρχισαν να προσφέρουν τρόφιμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις συσσιτίων σταμάτησε το μαγείρεμα και τα τρόφιμα προσφέρονταν σε σακούλα.

Όπως σημειώνει ο κ. Νέντας, λίγο πριν εμφανιστεί η υγειονομική κρίση η χώρα είχε αρχίσει να στέκεται στα πόδια της. Έτσι πολλοί από αυτούς που πήγαιναν στα συσσίτια είχαν αρχίσει να βρίσκουν μεροκάματα. Αλλά το lockdown τους γύρισε πίσω στα συσσίτια. Μετά τις δύο πρώτες εβδομάδες των περιοριστικών μέτρων οι ανάγκες για τρόφιμα αυξήθηκαν. Και μπορεί να θεωρούμε ότι οι εικόνες που «ταξιδεύουν» από την Ισπανία, με τις ουρές των νεόπτωχων στα συσσίτια δεν μας αφορούν, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουμε εφεδρίες (όπως η Ισπανία) κι αυτό μας καθιστά πιο ευάλωτους σε ένα ενδεχόμενο παράτασης της οικονομικής αβεβαιότητας. Υπό αυτές τις συνθήκες είναι πιθανόν τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο το πρόβλημα να δείξει τις διαστάσεις του.    

Πάντως η προφορά των εταιρειών στην Τράπεζα Τροφίμων το τελευταίο διάστημα είναι συγκινητική, τόσο από εταιρείες τροφίμων όσο και από τον ΣΕΒΤ. Το κλείσιμο της horeca οδήγησε στις εγκαταστάσεις της Τράπεζας Τροφίμων πολλές από τις συσκευασίες brands της αγοράς στο κανάλι B2B οι οποίες έμεναν αδιάθετες. Επίσης ένας άλλος παράγοντας που ανέδειξε τη δυναμική του εν μέσω πανδημίας ήταν η αλλαγή του μοντέλου κατανάλωσης.

Ο καταναλωτής στις πρώτες εβδομάδες στρεφόταν σε ξηρά τροφή και προϊόντα που μπορούσε να στοκάρει. Έτσι, αυξήθηκαν οι δωρεές σε προϊόντα ψυγείου και αναψυκτικά. Κι ενώ το 2019 οι προσφορές κατά μ.ο. δεν ξεπερνούσαν τους 90 τόνους, τον Απρίλιο του 2020 ξεπέρασαν τους 250. Συνολικά την περίοδο του lockdown προσφέρθηκαν προϊόντα όπως τυριά, γάλατα, γιαούρτια, τοματοπολτός, αναψυκτικά, ροφήματα, ζυμαρικά κ.α.. Και οι προσφορές συνεχίζονται, αυξημένες κατά μ.ο. σε σχέση με πέρυσι πάνω από 50%. Η Τράπεζα Τροφίμων διαθέτει δύο δωμάτια ψυγείων, για να συντηρεί τα προϊόντα. Τον Απρίλιο γέμισαν 3 φορές πάνω από τον περσινό μ.ο. ενώ τον Μάιο η προσφορά έφτασε μία φορά πάνω από την αντίστοιχη περσινή.

Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι καθώς η κατάσταση στην αγορά ομαλοποιείται, οι εταιρείες κάνουν πιο αξιόπιστες προβλέψεις για την κατανάλωση, γεγονός που θα οδηγήσει σε ισορροπία της προσφοράς με τη ζήτηση και άρα σε δυνητικά μικρότερα πλεονάσματα. Με την προϋπόθεση ότι τον Σεπτέμβριο το περιβάλλον θα είναι σταθερό, θα υπάρχει επάρκεια αποθέματος τροφίμων αλλά στην περίπτωση δεύτερου κύματος πανδημίας θα προκύψουν δυσκολίες. 

Τα στελέχη της Τράπεζας Τροφίμων πάντως δηλώνουν έτοιμα να διαχειριστούν τη ζήτηση. Και ήδη βρίσκονται σε επαφές με επιχειρήσεις, οι οποίες στο πλαίσιο προγραμμάτων ΕΚΕ συνδράμουν το έργο του Ιδρύματος, το οποίο σημειωτέον χρειάζεται και χρήματα, προκειμένου να δημιουργήσει ένα καλύτερο μίγμα, να αγοράσει συμπληρωματικά τρόφιμα και να ενισχύσει το σύστημα του συνεισφέροντας ταυτόχρονα στην αντιμετώπιση του φαινομένου της σπατάλης τροφίμων. 

Περισσότερα

12# Υπεύθυνη Κατανάλωση & Παραγωγή

H&M: Συνεργασία με την γυναικεία κολεκτίβα Surf Women + Waves

Η Η&Μ συνεργάζεται για πρώτη φορά, με μια αποκλειστικά γυναικεία κοινότητα surf, στην προσπάθειά της να ενδυναμώσει και να εμπνεύσει τη συλλογικότητα σε όλες τις γυναίκες παγκοσμίως.

Η συνεργασία με τη Women + Waves, μια κολεκτίβα η οποία ιδρύθηκε το 2017 από τη Rachel Murphy με έδρα την Κορνουάλη της Αγγλίας, περιλαμβάνει μια συλλογή μαγιό με προσεγμένο 90s στιλ και σχέδια για γυναίκες με δραστήριο τρόπο ζωής. H συνεργασία αποτελεί το ντεμπούτο της Women + Waves στο χώρο της μόδας, με μια συλλογή φτιαγμένη από αειφόρα υλικά, όπως το ανακυκλωμένο πολυαμίδιο, ο ανακυκλωμένος πολυεστέρας και το οργανικό βαμβάκι. Η συλλογή Women + Waves x H&M θα είναι διαθέσιμη στο hm.com και σε επιλεγμένα καταστήματα από τις 4 Ιουνίου.

Με μια γκάμα από μοντέρνα μαγιό, ολόσωμα, προστατευτικές μπλούζες, καθώς και μια κολυμβητική στολή από υψηλής ποιότητας φυσικό καουτσούκ, η συλλογή Women + Waves x H&M μπορεί να φορεθεί τόσο στη θάλασσα όσο και στη στεριά – κατάλληλη για surf αλλά και για στιλάτες εμφανίσεις. Σχεδιασμένη από την εσωτερική ομάδα της H&M σε συνεργασία με τη Women + Waves, οι σιλουέτες της συλλογής χαρακτηρίζονται από δύναμη και κομψότητα, τιμώντας το surf ως ένα δραστήριο άθλημα, καθώς και τις γυναίκες που φέρνει πιο κοντά. Στη συλλογή περιλαμβάνονται επίσης ένα φούτερ με κουκούλα, ένα T-shirt και διάφορα αξεσουάρ με τα χαρακτηριστικά λογότυπα της ομάδας Women + Waves, τα οποία έχουν σχεδιαστεί από την εικονογράφο και μέλος της Clara Jonas. Όλα τα κομμάτια είναι φτιαγμένα από μίξεις υφασμάτων που αποτελούνται από τουλάχιστον 50% αειφόρα υλικά.

«Σε αυτή τη συνεργασία με την H&M, θέλαμε πραγματικά κάθε κομμάτι να είναι όχι μόνο πρακτικό αλλά και να αντανακλά τη δύναμη των γυναικών όταν κάνουν surf μαζί. Η κοινότητά μας ξεκίνησε με περιστασιακές συναντήσεις μία φορά την εβδομάδα και τώρα έχει εξελιχθεί σε μια πραγματική κολεκτίβα, όπου κάθε γυναίκα υποστηρίζει αδιάκοπα την άλλη. Ελπίζω ότι η συνεργασία μας με την H&M θα εμπνεύσει τις γυναίκες να κάνουν surf και θα ευαισθητοποιήσει τον κόσμο να συμμετέχει στην προσπάθεια διατήρησης των ωκεανών καθαρών» λέει η Rachel Murphy, ιδρύτρια της ομάδας Women + Waves. 

«Όταν ανακαλύψαμε την ομάδα Women + Waves, εντυπωσιαστήκαμε από τη δύναμη και την αυθεντικότητα αυτής της μοναδικής, αποκλειστικά γυναικείας κολεκτίβας, που προσφέρει θετική διάθεση και έμπνευση. Είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι που συνεργαζόμαστε μαζί τους. Γνωρίζαμε από κοινού ότι είναι σημαντικό τον πυρήνα της συλλογής να αποτελούν λειτουργικά και μοντέρνα μαγιό, τα οποία θα μπορούσαν να φορεθούν σε κάθε περίσταση, κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες που όλοι βιώνουμε, καθώς είναι πιθανό να μπορούμε μόνο να ονειρευόμαστε τους αγαπημένους μας καλοκαιρινούς προορισμούς,» λέει η Maria Östblom, Υπεύθυνη Σχεδιασμού της γυναικείας συλλογής της H&M.

Περισσότερα

12# Υπεύθυνη Κατανάλωση & Παραγωγή

ΔΩΔΩΝΗ: «Γάλαθλον» για την Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος

Την Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος γιόρτασε για 5η χρονιά φέτος η ηπεορώτικη γαλακτοβιομηχανία ΔΩΔΩΝΗ προσκαλώντας το κοινό να λάβει μέρος σε ένα μοναδικό «Γάλαθλον» και να βοηθήσει στη συγκέντρωση 1 τόνου γάλακτος, για την υποστήριξη του σημαντικού έργου της PRAKSIS και των Κέντρων Ημερήσιας Υποδοχής Αστέγων που λειτουργεί στην Αθήνα και τον Πειραιά.

Με το 100% ελληνικό γάλα να αποτελεί το κυρίαρχο συστατικό για την παραγωγή όλων των αγνών προϊόντων ΔΩΔΩΝΗ, για τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος η εταιρεία δημιούργησε ένα ψηφιακό «Γάλαθλον».

Μέσω του microsite www.tasteofgood.gr/galathlon, καλεί το κοινό από τις 29 Μαΐου ως και τις 7 Ιουνίου να απαντήσει σωστά και να λάβει μέρος στην κλήρωση για αγαπημένα προϊόντα ΔΩΔΩΝΗ, συμβάλλοντας παράλληλα στη συγκέντρωση 1 τόνου γάλακτος για την PRAKSIS και των ανθρώπων που φροντίζει καθημερινά.

Η PRAKSIS είναι μία ανεξάρτητη οργάνωση της Κοινωνίας των Πολιτών, με κύριο στόχο τον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την υλοποίηση προγραμμάτων αναπτυξιακής, ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης για την καταπολέμηση του κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού ευπαθών κοινωνικά ομάδων και την υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών τους δικαιωμάτων. 

Γιορτάζοντας κάθε χρόνο την Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος – μία ημέρα που αποτελεί θεσμό για την εταιρεία – τα τελευταία πέντε χρόνια η ΔΩΔΩΝΗ έχει προσφέρει πάνω από 5 τόνους προϊόντων θέτοντας τον άνθρωπο και το παιδί σε προτεραιότητα.  

Ο Μιχάλης Παναγιωτάκης, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΩΔΩΝΗ, δήλωσε σχετικά: «Φέτος, γιορτάζουμε για 5η χρονιά την Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος, καθώς το γάλα είναι το Νο1 συστατικό των προϊόντων μας και η εξαίρετη ποιότητα του, αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα για εμάς στη ΔΩΔΩΝΗ. Είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι λοιπόν, που καθημερινά προμηθευόμαστε αγνό 100% ελληνικό γάλα, από πάνω από 5.500 μικρούς και μεγάλους παραγωγούς σε 514 χωριά, στηρίζοντας έμπρακτα τον πρωτογενή τομέα της χώρας μας και διασφαλίζοντας υψηλά standards ποιότητας για τα προϊόντα μας, τα οποία μεταφέρουν καθημερινά την Γεύση του Καλού εντός και εκτός συνόρων».

Περισσότερα

Ετικέτες

Εγγραφή στο Newsletter

ΑΠΟΨΕΙΣ